Αναζήτηση  
Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014  Γιατρός » Συνήθεις Νόσοι » Λοιμώδη Εγγραφή  Είσοδος
 Γιατρός Ελαχιστοποίηση
Ιατρικές Πορείες
Συνήθη Συμπτώματα
Συνήθεις Νόσοι
Αυτιά
Στόμα
Δέρμα
Καρδιοαναπνευστικό
Γαστρεντερικό
Ήπαρ
Ουροποιητικό
Ορμόνες
Καρκίνος
Λοιμώδη
Ζωοανθρωπονόσοι
Διάφορα

  

 Λοιμώδη Ελαχιστοποίηση

"Γρίπη" (FHV-1, FCV)

Η "γρίπη" της γάτας είναι μία από τις πιο κοινές νόσους και οφείλεται κατά 80% στον Ερπητοιό FHV-1 πρώην ιός της Ρινοτραχειΐτιδος ο οποίος προκαλεί σοβαρά και απειλητικά για την ζωή της προβλήματα και στους Καλυκοϊούς FCV που προκαλούν μια "γρίπη" ηπιότερης μορφής. Το υπόλοιπο 20% των περιπτώσεων οφείλεται στην Χλαμυδίαση (C.Felis) - διαβάστε το αντίστοιχο κεφάλαιο- και στην Bordetella bronchiseptica.

Πως θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει "γρίπη";
Στον Ερπητοιό FHV-1 τα συμπτώματα παρουσιάζονται με βλέννες στη μύτη (μύξες), φτάρνισμα (χρόνια ρινίτιδα), οφθαλμικό έκκριμα (τσίμπλες), επιπεφυκίτιδα (φλεγμονή των βλεννογόνων του ματιού), ανορεξία, πυρετό, έλκη στα μάτια και το στόμα. Δυστυχώς επειδή πολλά μικρόβια και μύκητες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος και αναπτύσσονται, μπορεί να προκαλέσουν βρογχίτιδα, χρόνια επιπεφυκίτιδα και ρινοκολπίτιδα.
Στους Καλυκοϊούς FCV τα συμπτώματα παρουσιάζονται με έλκη στην μύτη, στη γλώσσα και στον ουρανίσκο. Πολλά γατάκια μπορεί να παρουσιάσουν πυρετό και χωλότητα.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Η γάτα που έχει αναρρώσει από τον
Ερπητοιό FHV-1 αλλά παραμένει φορέας μπορεί να τον διασπείρει στο περιβάλλον της κατά περιόδους ειδικά όταν πέσει η άμυνά της.
Η γάτα που έχει αναρρώσει από τον Καλυκοϊό FCV μπορεί να τον διασπείρει
για λίγο χρόνο και μετά η διασπορά σταματά.
Μερικές γάτες όμως διασπείρουν τον ιό συνεχώς για αρκετά χρόνια.
Επειδή οι ιοί της "γρίπης" βρίσκονται στο σάλιο, το οφθαλμικό έκκριμα
(τσίμπλες) και το ρινικό έκκριμα (μύξες), μεταδίδονται με την άμεση επαφή της γάτας που νοσεί ή που είναι φορέας, με τις υγιείς γάτες. Επίσης γατάκια που γεννιόνται από γάτες-φορείς μπορεί να νοσήσουν πριν προλάβουν να εμβολιαστούν. Αλλά και το μολυσμένο περιβάλλον (οι ιοί ζουν στο περιβάλλον μέχρι 1 εβδομάδα) μπορεί να είναι η αιτία να μολυνθούν οι άλλες γάτες (πιατάκια φαγητού και νερού, ρούχα, κουβερτούλες).
Φυσικά σε άσυλα για αδέσποτα και σε εκτροφεία οι ανεμβολίαστες γάτες κινδυνεύουν να νοσήσουν ή και να πεθάνουν αν πέσει επιδημία "γρίπης". Επίσης κινδυνεύουν πολύ τα μικρά γατάκια, οι γάτες που πάσχουν από τον ιό της λευχαιμίας (FeLV) ή τον ιό της ανοσοανεπάρκειας (FIV), οι ηλικιωμένες γάτες και αυτές που παίρνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα.

Πώς θα διαγνώσετε την νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Πρώτα από τα συμπτώματα και τα εργαστηριακά τεστ. Παίρνοντας δείγμα από το στόμα και αποστέλλοντάς το σε εξειδικευμένα εργαστήρια στο εξωτερικό, οι ιοί θα αναπτυχθούν και θα επιτρέψουν την ταυτοποίησή τους.
Ευτυχώς δεν χρειάζεται συνήθως να γνωρίζουμε τον υπεύθυνο ιό γιατί η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι η ίδια. Δεν υπάρχει ακόμη ειδικό φάρμακο για τον κάθε ιό όμως η γάτα μπορεί να υποστηριχθεί για τις δευτερογενείς μολύνσεις που μπορεί να συμβούν με έναν θεραπευτικό σχεδιασμό για κάθε γάτα ξεχωριστά.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω την νόσο;
Τα μητρικά αντισώματα προστατεύουν τα γατάκια μέχρι την ηλικία των 4-8 εβδομάδων. Μετά εξασθενούν και τελικά εξαφανίζονται στην ηλικία των 6-12 εβδομάδων που είναι και η ηλικία για τον πρώτο εμβολιασμό. Ευτυχώς υπάρχουν εμβόλια για τον Ερπητοϊό (FHV-1) και τους Καλυκοϊούς (FCV), τα οποία διεγείρουν το αμυντικό σύστημα της γάτας καθιστώντας την ικανή να πολεμήσει τις μολύνσεις που προκαλούνται.
Το εμβολιακό πρόγραμμα καθορίζεται από τον γιατρό.
Αν η γάτα δείξει συμπτώματα "γρίπης", η επίσκεψη στον γιατρό πρέπει να είναι άμεση γιατί είναι ο μόνος που μπορεί να αναγνωρίσει αυτά τα συμπτώματα μετά την εξέταση και να επέμβει δραστικά.

Πανλευκοπενία (FPV)

Η Πανλευκοπενία είναι μία πολύ σοβαρή νόσος, οφείλεται σε ιό (παρβοϊό) που έχει την τάση να προσβάλλει ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα όπως είναι του μυελού των οστών, του λεμφικού ιστού και συνηθέστερα του εντέρου όπου καταστρέφει τα κύτταρα που απορροφούν τις τροφές με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν στο αίμα μικρόβια (βακτηριαιμία) ή τοξίνες (σηψαιμία) και να έρθει ο θάνατος.
Χαρακτηρίζεται εργαστηριακά από τον χαμηλό αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων (πολύ φτωχή άμυνα) και από εκεί παίρνει και το όνομά της.
Στα νεογέννητα γατάκια προσβάλλει τον νευρικό ιστό που ακόμη αναπτύσσεται και δημιουργεί βλάβες στον εγκέφαλο, την παρεγκεφαλίδα, τα οπτικά νεύρα και τον αμφιβληστροειδή.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει Πανλευκοπενία;
Ανορεξία, κατάπτωση, πυρετός, εμετός, διάρροια, πόνος στην κοιλιά, αφυδάτωση ή ακόμη και αιφνίδιος θάνατος είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα. Στα νεογέννητα γατάκια συνήθως προσβάλλεται ο νευρικός ιστός και παρατηρείται ασταθές βάδισμα, τρέμουλο, έλλειψη συγχρονισμού των κινήσεων κ.λ.π.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Ο ιός της Πανλευκοπενίας ζει στο περιβάλλον περισσότερο και από 1 χρόνο.
Υπάρχει σε όλες τις εκκρίσεις του σώματος των μολυσμένων γατιών και ιδιαίτερα στα κόπρανα και τα ούρα ακόμη και 6 εβδομάδες μετά την θεραπεία.
Οποιαδήποτε ανεμβολίαστη γάτα είναι πιθανόν μετά την επαφή της με τις εκκρίσεις μολυσμένης γάτας ή μολυσμένου με τον ιό περιβάλλοντος να εμφανίσει τη νόσο μετά από 2-9 ημέρες.
Συνήθως προσβάλλει γάτες μικρότερες του ενός χρόνου με θνησιμότητα 50%-90% και ειδικά στο τέλος του καλοκαιριού ή στην αρχή του φθινοπώρου.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Για να τεθεί η διάγνωση είναι απαραίτητος ο εργαστηριακός έλεγχος του αίματος. Οι ζωτικές πληροφορίες που θα αποκτηθούν θα χρησιμεύσουν και για τον τρόπο σχεδιασμού της θεραπευτικής πορείας που θα ακολουθηθεί.
Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι υποστηριχθεί το αμυντικό της σύστημα ώστε η έκβαση της μάχης να είναι επιτυχής.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω τη νόσο;
Υπάρχει εμβόλιο που προστατεύει σχεδόν 100% από τη νόσο.
Για τον καθαρισμό μολυσμένου από τον ιό περιβάλλοντος, πλύνετε όσα αντικείμενα μπορούν να πλυθούν με διάλυμα 1 μέρους χλωρίνης σε 32 μέρη νερού.

Λοιμ. Λευχαιμία (FeLV)

Ο ιός της λευχαιμίας (FeLV) ανήκει στην ίδια οικογένεια (ρετροϊών) που ανήκει και ο ιός της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας της γάτας (FIV). Ο ιός προσβάλλει και καταστρέφει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (λευκά αιμοσφαίρια). Τότε μπορούν να συμβούν δευτερογενείς μολύνσεις και νεοπλασίες. Ένα ποσοστό μολυσμένων γατιών εμφανίζουν Λέμφωμα (καρκίνος των λεμφοκυττάρων) και τα όργανα που προσβάλλονται είναι τα μάτια, οι ρινικές κοιλότητες, τα νεφρά και τα έντερα . Λιγότερο συχνά εμφανίζουν Λευχαιμία (νεοπλασματικά κύτταρα στο αίμα) και Πολυκεντρικό λέμφωμα (όγκους στα λεμφογάγγλια και άλλες περιοχές).
Είναι νόσος συχνή αλλά όχι πάντα θανατηφόρος. Αν μια γάτα έρθει σε επαφή με τον ιό υπάρχουν τέσσερα σενάρια απάντησης.
-(30%) Υπάρχει πιθανότητα να αποκρούσει τη νόσο από το σώμα της και να θωρακισθεί από μελλοντικές μολύνσεις.
-(40%) Να αποτύχει να αντισταθεί, ο ιός να κυκλοφορεί μόνιμα στο αίμα της και να γίνει ευπαθής σε συνδεδεμένες με την λευχαιμία νόσους.
-(30%) Να αποτύχει να αντισταθεί αλλά να μην κυκλοφορεί συνεχώς ο ιός στο αίμα της και μετά από περίπου 30 μήνες να προκύψει εξουδετέρωση του ιού ή μόνιμη παρουσία του στο αίμα.
-(1%) Να παραμείνει ο ιός και να αναπαράγεται μόνο στον επιθηλιακό ιστό της γάτας και να μην μπορεί να φύγει από κει εξ αιτίας της παραγωγής αντισωμάτων.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει λευχαιμία (FeLV) ;
Τα πιο συνήθη συμπτώματα είναι δύσπνοια, λήθαργος, ανορεξία, πυρετός, ουλίτιδα, στοματίτιδα και αποστήματα που δεν επουλώνονται. Δυστυχώς τα κλινικά συμπτώματα ποικίλουν πολύ γιατί εξαρτώνται από τον τύπο της νόσου και το προσβεβλημένο όργανο. Ο μόνος αρμόδιος για να εκτιμήσει το πώς θα προχωρήσει η διάγνωση είναι ο γιατρός της γάτας.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Ο σημαντικότερος τρόπος μετάδοσης του ιού είναι με το σάλιο (γρατσουνιές, δάγκωμα, γλείψιμο, κοινά πιάτα φαγητού-νερού, αμοιβαίο καθάρισμα). Ο ιός επίσης μπορεί να μεταδοθεί με τα ούρα, τα κόπρανα, κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης (αν δεν γίνει αποβολή) και με τον θηλασμό. Μεγάλος αριθμός γατιών στον ίδιο χώρο προδιαθέτει στην εξάπλωση του ιού.
Αν έχετε γάτα θετική στον ιό στειρώστε την και μην της επιτρέπετε να έχει πρόσβαση σε χώρους με άλλες γάτες. Κάθε νέα γάτα που εισάγεται σε ελεύθερη από λευχαιμία γάτο-ομάδα πρέπει να περνά από τεστ λευχαιμίας ασχέτως αν είναι εμβολιασμένη ή όχι.
Ολόκληρη η γάτο-ομάδα πρέπει να κάνει το τεστ της λευχαιμίας κάθε 6 ή 12 μήνες για προληπτικούς λόγους.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Αφού συνδυαστούν τα ευρήματα της γενικής φυσικής εξέτασης και του ιστορικού της γάτας, θα καθοριστούν τα αιματολογικά και βιοχημικά τεστ που είναι αναγκαία καθώς και η εξέταση του αίματος για λευχαιμία με τις καλλίτερες δυνατόν μεθόδους.
Συστήνουμε επανάληψη του τεστ σε 1-4 μήνες ασχέτως αποτελέσματος γιατί κάποιες αρχικά αρνητικές μπορεί να επώαζαν τον ιό μέσα τους και τώρα να είναι θετικές, ενώ κάποιες προηγουμένως θετικές μπορεί να ήταν παροδικά θετικές και τώρα να έχουν εξαλείψει τον ιό.
Εξ αιτίας της αδυναμίας του αμυντικού συστήματος της γάτας να αντεπεξέλθει σε άλλες νόσους και σε δευτερογενείς μολύνσεις που συμβαίνουν, η απάντηση στη χορήγηση αντιβιοτικών είναι αργή και λιγότερο επιτυχής.
Η χημειοθεραπευτική αγωγή στο λέμφωμα μπορεί να δώσει μία παροδική βελτίωση.
Συστήνουμε τον τακτικό εμβολιασμό για την Πανλευκοπενία, τον Ερπητοϊό και Καλυκοϊό, έλεγχο των ψύλλων για να περιοριστεί η μόλυνση από αιμοπαράσιτα που προκαλούν αναιμία (Haemobartonella felis), απαγόρευση κατανάλωσης ωμού κρέατος λόγω αυξημένου κινδύνου στην Τοξοπλάσμωση (Toxoplasma gondii), αντιπαρασιτική θεραπεία κατά των ενδοπαρασίτων (σκουληκιών) και γενικά έλεγχο της γάτας για μετάδοση ζωοανθρωπονόσων.
Όλες αυτές οι προληπτικές ενέργειες γίνονται για να διατηρηθεί η ποιότητα ζωής της γάτας που νοσεί.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω τη νόσο;
Ο ιός είναι ευαίσθητος και ανίκανος να επιζήσει για περισσότερο από μία εβδομάδα στο περιβάλλον ακόμη και χωρίς να λάβετε μέτρα. Αδρανοποιείται εύκολα από οικιακά καθαριστικά, οινόπνευμα, χλωρίνη, θερμότητα, ξηρασία.
Ευτυχώς υπάρχει διαθέσιμο εμβόλιο και πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε σε γάτες που έχουν πρόσβαση σε άρρωστες από λευχαιμία γάτες ή στο εξωτερικό περιβάλλον. Πριν τον πρώτο εμβολιασμό συνιστούμε τεστ αίματος για την λευχαιμία.

Λοιμ. Περιτονίτιδα (FIP)

Η Λοιμώδης περιτονίτιδα της γάτας (FIP) είναι μία πολύ σοβαρή νόσος και οφείλεται σε ιό (κορωναϊό).
Μέσα στην οικογένεια των κορωναϊών (FCoV) μερικά στελέχη μεταδίδονται με τα κόπρανα και προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές που καταλήγουν σε διάρροια χωρίς να απειλήσουν τη ζωή. Μερικά άλλα στελέχη που δεν μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε από τα παραπάνω, υφίστανται μετάλλαξη μέσα στο σώμα της γάτας και προκαλούν την Λοιμώδη περιτονίτιδα (FIP). Δημιουργούνται, δηλαδή, σοβαρές φλεγμονές σε διάφορα σημεία του σώματος της γάτας που πολλές φορές συνοδεύονται από παραγωγή υγρού. Οι περισσότερες γάτες δεν μπορούν να ελέγξουν τον πολλαπλασιασμό του ιού και οδηγούνται στον θάνατο, αρκετές καθυστερούν πολύ την εξάπλωσή του και μερικές αναπτύσσουν μια αποτελεσματική αντίδραση που προλαβαίνει και σταματά την εξάπλωση αυτή στο σώμα τους.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει Λοιμώδη περιτονίτιδα (FIP);
Τον πρώτο καιρό μειώνεται η όρεξη, η γάτα χάνει βάρος, μπορεί να έχει πυρετό και διάρροια. Υπάρχει όμως και πιθανότητα η γάτα να είναι φορέας του ιού και να μην παρουσιάζει κανένα από τα παραπάνω συμπτώματα.
Αργότερα ο ιός προσβάλλει το τοίχωμα των αγγείων του αίματος σε τέτοιο βαθμό ώστε να διαρρέει υγρό έξω από το αγγείο του αίματος και να συγκεντρώνεται σε γειτονική κοιλότητα αν υπάρχει. Τότε μπορεί να συγκεντρωθεί υγρό στην περιτοναϊκή κοιλότητα (περιτονίτιδα) ή στην θωρακική κοιλότητα (πλευρίτιδα) η οποία δυσκολεύει την αναπνοή ή και στις δύο.
Σ' αυτή την περίπτωση έχουμε την "Υγρή μορφή FIP".
Σε άλλες όμως περιπτώσεις υπάρχει σοβαρή φλεγμονή σε όργανα του σώματος που δεν μπορεί να συγκεντρωθεί υγρό, όπως συκώτι, νεφρά, μάτια, εγκέφαλος και έντερα. Σ' αυτή την περίπτωση έχουμε την "Ξηρή μορφή FIP", και τα συμπτώματα εξαρτώνται από τα εμπλεκόμενα όργανα κάθε φορά.
Δυστυχώς κι άλλες αρρώστιες προκαλούν όμοια συμπτώματα με εκείνα της υγρής ή της ξηρής FIP γι αυτό και είναι δύσκολο να διαγνωστεί η λοιμώδης περιτονίτιδα μόνο από αυτά.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Υπάρχει κληρονομική προδιάθεση που μεταδίδεται από τον αρσενικό γάτο στα μικρά γατάκια. Αλλά και οποιαδήποτε άλλη γάτα που ζει με άλλες γάτες μαζί, που είναι επιβαρημένη με άλλα νοσήματα, που βιώνει έντονο στρες ή που δεν έχει ανεπτυγμένο αμυντικό σύστημα μπορεί να μολυνθεί από σάλιο ή ρινικό έκκριμα γάτας με FIP.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Με αιματολογικές και βιοχημικές αναλύσεις αίματος μπορούν να διακριθούν κάποιες αλλαγές που συντροφεύουν την λοιμώδη περιτονίτιδα και να βοηθήσουν στην διάγνωση. Δυστυχώς δεν υπάρχει ακόμη διαγνωστικό τεστ.
Για να τεθεί οριστική διάγνωση πρέπει να εξεταστούν οι ιστοί που φλεγμαίνουν ή με βιοψία ή με νεκροτομή.
Δεν υπάρχει θεραπεία για την FIP. Αν τα συμπτώματα δεν είναι πολύ σοβαρά μία υποστηρικτική θεραπεία μπορεί να προκαλέσει παροδική βελτίωση. Όταν τα συμπτώματα είναι έντονα δυστυχώς δεν υπάρχει ελπίδα προς το παρόν.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω τη νόσο;
Ευτυχώς κυκλοφορεί εμβόλιο το οποίο μπορεί να μην παρέχει πλήρη προστασία από την Λοιμώδη περιτονίτιδα (FIP) πρέπει όμως να γίνεται ο εμβολιασμός.
Φυσικά το περιβάλλον να διατηρείται καθαρό (περιοδική απολύμανση με διάλυμα χλωρίνης 1:30 ), και να ελαττώνεται κάθε πηγή στρες ή ασθενειών.

Ανοσοανεπάρκεια (FIV)

Ο ιός ανακαλύφθηκε το 1980. Ανήκει στην ίδια οικογένεια ρετροϊών με τον ιό της λευχαιμίας της γάτας.
Μετά από μελέτη αποδείχθηκε πως ο FIV μοιάζει πολύ με τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV). Αν και υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ HIV και FIV, ο ιός FIV προσβάλλει μόνο γάτες και ο HIV μόνο ανθρώπους. Δεν υπάρχει κίνδυνος στους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με FIV-θετική γάτα.
Το 4% των φαινομενικά υγιών και το 14% των άρρωστων γατιών παγκοσμίως είναι θετικά στον ιό.
Όπως και στους ανθρώπους με HIV μόλυνση, οι γάτες - φορείς του FIV ιού μπορεί να μην δείξουν συμπτώματα για χρόνια. Κατά την διάρκεια όμως αυτή υπάρχει σταδιακή χειροτέρευση του ανοσοποιητικού συστήματός τους, με αποτέλεσμα να αναπτυχθεί το AIDS της γάτας (FAIDS). Ο ιός επειδή σκοτώνει ή καταστρέφει κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος (λευκά αιμοσφαίρια) της γάτας με AIDS την αφήνει εκτεθειμένη σε αρρώστιες και μολύνσεις από άλλους ιούς και μικρόβια.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει Ανοσοανεπάρκεια (FIV);
Αν η γάτα βρίσκεται στις πρώτες εβδομάδες της μόλυνσης παρατηρούνται πυρετός, κατάπτωση, γαστρεντερικές διαταραχές, στοματίτιδα και πρήξιμο των λεμφαδένων.
Μετά από αυτό το στάδιο δεν έχει κανένα σύμπτωμα μερικές φορές για χρόνια.
Αν η γάτα βρίσκεται στο τελικό στάδιο τα συμπτώματα περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, μόνιμη διάρροια, ουλίτιδα ή στοματίτιδα, χρόνια αναπνευστικά και δερματικά προβλήματα και λεμφαδενοπάθεια. Σπανιότερα μπορεί να εμφανίσει προβλήματα συμπεριφοράς (προσβολή του νευρικού συστήματος), φλεγμονή των ματιών και νεφρική νόσο.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Ο ιός πεθαίνει εντός λίγων ωρών έξω από το σώμα της γάτας και γι αυτό η μόλυνση δεν μεταφέρεται εύκολα με τα ρούχα ή άλλα αντικείμενα. Ο κύριος τρόπος μετάδοσης είναι με το σάλιο. Και ένα μόνο δάγκωμα αρκεί για να μεταδώσει τον ιό. Κινδυνεύουν πολύ γάτοι που έχουν πρόσβαση σε γατομαχίες.
Μεταδίδεται επίσης από την έγκυο γάτα στα μικρά της ή με τον θηλασμό.
Ο ιός έχει εντοπιστεί στο σπέρμα μολυσμένων αρσενικών και ίσως μεταδίδεται με την σεξουαλική πράξη. Ερευνάται αν τα κοινά πιάτα φαγητού-νερού, το γλείψιμο μεταξύ τους και οι ψύλλοι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Ο γιατρός κάνει ένα τεστ αίματος για να εξακριβώσει αν η γάτα έχει αντισώματα στον ιό. Ασχέτως με το αποτέλεσμα, συστήνει την επανάληψη του τεστ σε 2-4 μήνες κι αυτό γιατί μπορεί να μην έχουν προλάβει να παραχθούν αντισώματα αν η μόλυνση είναι πρόσφατη.
Τα μικρά γατάκια εξετάζονται για τον ιό αφού συμπληρώσουν τον 6ο μήνα της ζωής τους γιατί με τον θηλασμό από μητέρα FIV θετική παίρνουν αντισώματα που ζουν για 4 μήνες και φαίνονται θετικά.
Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία εναντίον του ιού. Ο κύριος στόχος της θεραπευτικής προσέγγισης είναι η σταθεροποίηση της κατάστασης της γάτας ώστε να έχει την καλλίτερη δυνατή ποιότητα ζωής. Χρησιμοποιούνται γι αυτόν το σκοπό φάρμακα σε υψηλές δόσεις ή με παρενέργειες που απαιτούν αυστηρό κλινικό έλεγχο.

Τι μέτρα μπορώ να λάβω για την άρρωστη γάτα μου;
Η FIV-θετική γάτα πρέπει να στειρώνεται και να μην της επιτρέπεται η πρόσβαση στο εξωτερικό περιβάλλον για την προστασία της από την επαφή με άλλες μολύνσεις.
Συστήνουμε τον τακτικό εμβολιασμό για την Πανλευκοπενία, τον Ερπητοϊό και Καλυκοϊό, έλεγχο των ψύλλων για να περιοριστεί η μόλυνση από αιμοπαράσιτα που προκαλούν αναιμία (Haemobartonella felis), απαγόρευση κατανάλωσης ωμού κρέατος λόγω αυξημένου κινδύνου στην Τοξοπλάσμωση (Toxoplasma gondii), αντιπαρασιτική θεραπεία κατά των ενδοπαρασίτων (σκουληκιών) και γενικά έλεγχο της γάτας για μετάδοση ζωοανθρωπονόσων.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω τη νόσο;
Υπάρχουν τρία είδη εμβολίων που ήδη δοκιμάζονται και χρησιμοποιούνται.
Προς το παρόν δεν υπάρχει εμβόλιο κατά του ιού της FIV στην Ελλάδα.
Στειρώστε την γάτα σας και μην της επιτρέπετε να βγαίνει "'έξω".
Γατάκια γεννημένα από FIV-θετικές μητέρες πρέπει να ανατραφούν σαν ορφανά για να εκμηδενιστεί ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού με το γάλα της μητέρας τους. Ελέγξτε το αίμα τους για ανοσοανεπάρκεια όταν γίνουν 6 μηνών.
Τα κρούσματα του ιού σε κλειστή ομάδα γάτων που κάποιο μέλος της είναι θετικό στο FIV μπορούν να φτάσουν το ένα στις τρεις γάτες σε διάστημα δέκα χρόνων.
Αν είναι εφικτό οι γάτες που συγκατοικούν με FIV-θετική γάτα να εξεταστούν και όσες βρεθούν FIV-θετικές να ζουν μαζί ή να σταλούν σε νέο σπίτι. Αν δεν γίνεται να χωριστούν προσπαθήσετε μήπως καταφέρετε η κάθε γάτα να τρώει και να πίνει από το πιάτο της. Αν και αυτό δεν είναι δυνατό προσπαθήστε να πλένετε όσο πιο συχνά επιτρέπει ο χρόνος σας τα πιάτα φαγητού-νερού και τις αμμολεκάνες.

Χλαμυδίαση (C.Felis)

Το 20% των περιπτώσεων της νόσου των άνω αναπνευστικών οδών ("Γρίπη") οφείλονται στο ενδοκυτταρικό βακτήριο Chlamydophila felis (και όπως αποδεικνύουν τελευταίες έρευνες στον μικροοργανισμό Bordetella bronchiseptica).
Περίπου το 33% των κρουσμάτων χρόνιας επιπεφυκίτιδας στην γάτα (φλεγμονή της μεμβράνης που καλύπτει τα μάτια και την εσωτερική επιφάνεια των βλεφάρων) έχει σαν αίτιο την χλαμυδίαση. Υπάρχουν υποψίες ότι η Χλαμυδίαση μπορεί να είναι αιτία στειρότητας στις θηλυκές γάτες γιατί έχει απομονωθεί στον αναπαραγωγικό σωλήνα της γάτας όπως επίσης στον γαστρεντερικό σωλήνα και στους πνεύμονες.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει Χλαμυδίαση;
Κυρίαρχο σύμπτωμα είναι η χρόνια επιπεφυκίτιδα (διαρκεί ακόμη και δύο μήνες).
Αρχικά είναι δυνατόν να προσβληθεί μόνο το ένα μάτι με δάκρυα, κοκκίνισμα, βλεφαρόσπασμο (πόνο) και αργότερα κίτρινο πύον, και μετά να προσβληθεί και το άλλο. Συνοδευτικά συμπτώματα είναι το φτάρνισμα, το έκκριμα από τη μύτη, ο πυρετός και η ανορεξία.

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Το ενδοκυτταρικό βακτήριο Chlamydophila felis δεν ζει στο περιβάλλον. Αν μια γάτα που νοσεί έρθει σε άμεση επαφή με άλλες γάτες μπορεί να επέλθει η μόλυνση, ειδικά τα μικρά γατάκια (1-3 μηνών) είναι πιο επιρρεπή στις μόνιμες ή αναζωπυρούμενες μολύνσεις.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Η διάγνωση τίθεται αν απομονωθεί το ενδοκυτταρικό βακτήριο Chlamydophila felis παίρνοντας επιχρίσματα από τα μάτια της μολυσμένης γάτας (απομόνωση και ταυτοποίηση σε ειδικό εργαστήριο με καλλιέργεια ή άλλη ενδεδειγμένη τεχνική).
Ευτυχώς οι μολύνσεις αυτές θεραπεύονται με αντιβιοτικό στην κατάλληλη δόση και την χρονική διάρκεια που θα συνταγογραφήσει ο γιατρός και όχι μόνο με κολλύρια και αλοιφές. Στα νεαρά γατάκια και στις έγκυες γάτες αντενδείκνυνται τα αντιβιοτικά πρώτης εκλογής και πρέπει να συνταγογραφούνται άλλα.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω τη νόσο;
Κατ' αρχήν αν υπάρχει γάτα στο σπίτι που ήδη νοσεί πρέπει άμεσα να θεραπευθεί γιατί η επιπεφυκίτιδα μπορεί να παραμείνει 1-2 μήνες αλλά να συνεχίσει να διασκορπίζεται στο περιβάλλον για πολλούς μήνες ακόμη.
Υπάρχει εμβόλιο που προστατεύει τη γάτα αλλά δεν την καλύπτει 100%.
Επειδή υπάρχουν μία ή δύο αναφορές για μετάδοση της Chlamydophila felis στον άνθρωπο, συνιστούμε να πλένετε τα χέρια σας όταν χαϊδεύετε ή δίνετε φάρμακο στην γάτα και να αποφεύγετε την στενή επαφή (πρόσωπο με πρόσωπο) μέχρι η μόλυνση να εξαφανιστεί.

Λοιμ. Aναιμία (FIA)

Η λοιμώδης αναιμία της γάτας (FIA), παλαιότερα είχε σαν αιτία την χλαμύδια Haemobartonella felis και λεγότανε "Αιμομπαρτονέλλωση". Σήμερα λέγεται "Αιμοπλάσμωση" και είναι γνωστό ότι οφείλεται σε δύο παράσιτα (μυκοπλάσματα) που ζουν πάνω στα ερυθρά αιμοσφαίρια του αίματος:
Mycoplasma haemofelis
Είναι το πλέον επικίνδυνο για πρόκληση αναιμίας και το συναντάμε στον ένα από τους δέκα μολυσμένους με μυκοπλάσματα γάτους.
Candidatus Mycoplasma haemominutum
Δεν προκαλεί σχεδόν ποτέ νόσο με κλινικά συμπτώματα εκτός αν υπάρχει πάνω στα ερυθροκύτταρα γάτων που στρεσάρονται υπερβολικά, ή έχουν μολυνθεί από ιούς λευχαιμίας (FeLV) ή ανοσοανεπάρκειας (FIV).
Τα παράσιτα καταστρέφουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια που τα "φιλοξενούν" και παρουσιάζεται αναιμία. Το αμυντικό σύστημα του οργανισμού από την άλλη πλευρά μόλις εντοπίσει ερυθρά αιμοσφαίρια που παρασιτούνται τα βγάζει εκτός κυκλοφορίας και τα καταστρέφει στον σπλήνα, το ήπαρ, τους πνεύμονες και τον μυελό των οστών αυξάνοντας έτσι ακόμη περισσότερο τον βαθμό της αναιμίας.

Πως θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει λοιμώδη αναιμία;
Αρχικά παρουσιάζεται λήθαργος και ανορεξία διάρκειας δύο ημερών.
Ακολουθούν ωχρά ούλα, απώλεια βάρους και αναπνευστικά συμπτώματα που μπορεί να συνοδεύονται από πυρετό. Είναι δυνατόν να γίνει αντιληπτό πρήξιμο των λεμφογαγγλίων (και του σπληνός).

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Η μετάδοση γίνεται με μολυσμένο αίμα. Το σάλιο και το ούρο ερευνώνται.
Προσβάλλει συνήθως γάτους αρσενικούς που έχουν πρόσβαση στον "έξω" κόσμο και μπορούν να ανταλλάσσουν δαγκωματιές…και ψύλλους. Προσβάλλει επίσης πολύ νεαρά γατάκια αν μολύνθηκαν από την μητέρα τους. Προσβάλλει τελικά γάτες που τους δόθηκε με μετάγγιση μολυσμένο αίμα !

Πως θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε την γάτα μου;
Αν κατά την αιματολογική ανάλυση παρατηρηθεί αναιμία ο γιατρός πρέπει να εξετάσει αν υπάρχει μόλυνση με Λευχαιμία (FeLV) ή Ανοσοανεπάρκεια (FIV). Καλό είναι μετά από ειδική βαφή του αίματος να παρατηρήσει με το μικροσκόπιο την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων ψάχνοντας τα παράσιτα. Μειονέκτημα της εξέτασης είναι ότι το αρνητικό αποτέλεσμα δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει λοιμώδης αναιμία γιατί το μυκόπλασμα δεν κυκλοφορεί συνεχώς στο αίμα αλλά κατά περιόδους.
Η εξέταση PCR (αντίδραση αλυσίδας πολυμεράσης) είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος. Επιτρέπει να γνωρίζουμε ακόμη και από ποιο μυκόπλασμα είναι μολυσμένη μια γάτα.
Προς το παρόν δεν υπάρχει οριστική θεραπεία. Οι γάτες που μολύνθηκαν με λοιμώδη αναιμία (FIA) παραμένουν φορείς του παρασίτου για όλη τους την ζωή και αν δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία (στρες) συμβαίνουν αναζωπυρώσεις της νόσου.
Σε περιπτώσεις σοβαρής αναιμίας πιθανόν να χρειαστεί και μετάγγιση αίματος.
Η θεραπεία είναι συνήθως χορήγηση φαρμάκου από το στόμα και έχει στόχο να υποχωρήσουν τα συμπτώματα της νόσου. Κατά την διάρκεια της θεραπείας η υποστηρικτική φροντίδα όταν χρειάζεται (ενίσχυση της όρεξης, θεραπεία αφυδάτωσης κλπ) είναι εξ ίσου σημαντική.
Η εξέταση PCR μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Τι μπορώ να κάνω για να προλάβω την νόσο;
Η στείρωση και ο περιορισμός των γάτων στον χώρο του σπιτιού ελαττώνει κατά πολύ τους καυγάδες. Η καταπολέμηση των ψύλλων και ο έλεγχος του αίματος που προορίζεται για μεταγγίσεις εκμηδενίζουν πρακτικά τα κρούσματα.

Τοξοπλάσμωση (T. gondii)

Παρασιτική νόσος της γάτας, του ανθρώπου και πολλών άλλων θερμόαιμων ζώων που προκαλείται από το πρωτόζωο Toxoplasma gondii. Είναι αρκετά συχνή μόλυνση αλλά σπάνια εκδηλώνεται με συμπτώματα. Το τοξόπλασμα παραμένει μέσα στον οργανισμό του ζώου ή του ανθρώπου για όλη του την ζωή.
Υπάρχουν τρεις διαφορετικές μορφές του παρασίτου που μολύνουν ανθρώπους και ζώα:
Ταχύτατα αναπαραγόμενα "ταχυζωΐδια" που ζουν ελεύθερα στους διάφορους ιστούς του μολυσμένου ζώου. Βραδέως αναπαραγόμενα "βραδυζωΐδια" που είναι συσκευασμένα μέσα σε κύστεις που με την σειρά τους είναι διασπαρμένες στους ιστούς του μολυσμένου ζώου και "σπορογόνες ωοκύστεις" που μολύνουν το περιβάλλον μαζί με τα κόπρανα της γάτας.
Όταν η γάτα καταναλώσει "ταχυζωΐδια", "βραδυζωΐδια", ή "σπορογόνες ωοκύστεις" αρχίζει η εντερική φάση της νόσου που χαρακτηρίζεται με την αναπαραγωγή του παρασίτου.
Το τοξόπλασμα (για μια φορά στην ζωή της γάτας και για διάστημα 15-20 ημερών) αναπαράγεται μέσα στο τοίχωμα του εντέρου της και παράγει εκατομμύρια νέες "ωοκύστεις" που βγαίνουν μαζί με τα κόπρανα και μολύνουν το περιβάλλον (χώμα).
Μετά από παραμονή 1-5 ημερών στο περιβάλλον και το οξυγόνο οι ωοκύστεις μετατρέπονται σε σπορογόνες ωοκύστεις και μπορούν να μολύνουν άλλα ζώα, γάτες και ανθρώπους.
Αντέχουν σε ακραίες κλιματολογικές συνθήκες και ζουν για μήνες σε υγρό και σκιερό χώμα.
Όταν ο άνθρωπος ή τα θερμόαιμα ζώα καταναλώσουν "ταχυζωΐδια", "βραδυζωΐδια", ή "σπορογόνες ωοκύστεις" αρχίζει η εκτός εντέρου φάση της νόσου χωρίς, δηλαδή, αναπαραγωγή του παρασίτου. Το τοξόπλασμα (παίρνοντας την μορφή του ταχυζωϊδίου) τρυπά το έντερο και μεταναστεύει στους μυς και στον εγκέφαλο. Εκείνη την στιγμή επεμβαίνει το αμυντικό σύστημα του οργανισμού και τα ταχυζωΐδια αναγκάζονται να κλειστούν σε μικρές κύστεις παραμένοντας …βραδυζωΐδια για όλη την ζωή του ανθρώπου ή του ζώου.

Πώς θα καταλάβω ότι η γάτα μου έχει Τοξοπλάσμωση (T. gondii);
Οι περισσότερες μολυσμένες γάτες δεν εμφανίζουν κανένα σύμπτωμα.
Αν η γάτα είναι μικρότερη του έτους ή μικρό γατάκι το χαρακτηριστικότερο σύμπτωμα μετά την διάρροια είναι η αναπνευστική δυσκολία (πνευμονία) εξ αιτίας προσβολής του πνεύμονα. Ανορεξία, πυρετός και πρησμένα λεμφογάγγλια συνοδεύουν τα συμπτώματα.
Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος και των ματιών μπορεί να προκαλέσει ανώμαλο μέγεθος της κόρης των ματιών, ανώμαλη αντίδραση στο φως, έλλειψη όρασης, έλλειψη συντονισμού των κινήσεων, υπερβολική ευαισθησία στο άγγιγμα, αλλαγές συμπεριφοράς, κυκλική κίνηση, πίεση του κεφαλιού σε αντικείμενα, σπασμός του πτερυγίου του αυτιού, δυσκολία να μασήσουν και να καταπιούν, σπασμούς και απώλεια ελέγχου της ούρησης και της αφόδευσης.
Προσβολή του ήπατος (ηπατίτιδα) προκαλεί εμετό, διάρροια και ίκτερο (κίτρινο δέρμα).

Θα μολυνθούν και οι άλλες μου γάτες;
Γάτες μολυσμένες από τον ιό της Λευχαιμίας ή τον ιό της Ανοσοανεπάρκειας έχουν φτωχή άμυνα και μεγάλη προδιάθεση στην Τοξοπλάσμωση.

  • Η γάτα μολύνεται καταναλώνοντας ωμό κρέας μολυσμένο με ταχύτατα αναπαραγόμενα "ταχυζωίδια" που ζουν ελεύθερα στους διάφορους ιστούς ή με βραδέως αναπαραγόμενα "βραδυζωΐδια" που είναι συσκευασμένα μέσα σε κύστεις που με την σειρά τους είναι διασπαρμένες στους διάφορους ιστούς.
  • Η γάτα μολύνεται, επίσης, καταναλώνοντας "σπορογόνες ωοκύστεις" που υπάρχουν στα κόπρανα μολυσμένων γάτων και ζουν από μήνες έως χρόνια στο χώμα των κήπων.
  • Είναι δυνατόν η έγκυος γάτα (πολύ σπάνια) να μεταδώσει την νόσο στο έμβρυό της.

Πώς θα διαγνώσετε τη νόσο και θα θεραπεύσετε τη γάτα μου;
Ο γιατρός καταλήγει στην διάγνωση αφού κάνει μια πλήρη γενική εξέταση της γάτας και συνδυάσει τα κλινικά ευρήματα με τα εργαστηριακά (τίτλος αντισωμάτων). Η οριστική διάγνωση απαιτεί βιοψία και μικροσκοπική εξέταση ιστών για να εντοπιστούν οι χαρακτηριστικές αλλοιώσεις καθώς και για να αναζητηθούν τα ταχυζωΐδια.
Αν εξετάζοντας το αίμα μιας υγιούς γάτας αυτή βρεθεί θετική στο τοξόπλασμα σημαίνει ότι κάποτε μολύνθηκε, έχει αποκτήσει ανοσία και δεν πρόκειται σχεδόν ποτέ να αποτελέσει κίνδυνο και να παράγει ωοκύστεις.
Αν εξετάζοντας το αίμα ασθενούς γάτας βρεθεί θετική με μεγάλους τίτλους αντισωμάτων στο τοξόπλασμα σημαίνει ότι πρέπει να αρχίσει αμέσως θεραπεία για τοξοπλάσμωση. Αν μετά από 3 ημέρες θεραπείας δεν παρατηρηθεί βελτίωση σημαίνει ότι τίθεται σε αμφισβήτηση η διάγνωση της τοξοπλάσμωσης. Αν παρατηρηθεί βελτίωση η θεραπεία συνεχίζεται για αρκετές μέρες μετά την υποχώρηση των συμπτωμάτων.
Αν εξετάζοντας το αίμα υγιούς ή ασθενούς γάτας βρεθεί ότι είναι αρνητική στην τοξοπλάσμωση σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να μολυνθεί οποιαδήποτε στιγμή στο μέλλον και να διασκορπίσει με τα κόπρανα ωοκύστεις στο περιβάλλον (για 15-20 ημέρες).

Τι πρέπει να γνωρίζω για την Τοξοπλάσμωση στον άνθρωπο;
Το 30-40% των ανθρώπων του πλανήτη μας έχει μολυνθεί και για όλη τους την ζωή θα “φιλοξενούν” μέσα τους τις “αδρανείς κύστεις” του τοξοπλάσματος χωρίς όμως κανένα άλλο σύμπτωμα.
Άνθρωποι που μολύνθηκαν κάποτε με τοξόπλασμα και τώρα λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία (για καρκίνο ή μεταμόσχευση οργάνου) ή απέκτησαν ανοσοκατασταλτική ασθένεια (AIDS) είναι δυνατόν να εμφανίσουν τοξοπλάσμωση -λόγω ενεργοποίησης των “αδρανών κύστεων”- με συμπτώματα όπως διαταραχές στα μάτια και το κεντρικό νευρικό σύστημα, διογκωμένα λεμφογάγγλια, αναπνευστική και καρδιακή νόσο.

Από πού μολύνεται ο άνθρωπος;

  • Η επαφή με μολυσμένο χώμα από ωοκύστεις είναι η σημαντικότερη πηγή μόλυνσης τρωκτικών, πουλιών, προβάτων, αιγών, χοιρινών, βοοειδών αλλά …και ανθρώπων!
  • Η κατανάλωση όχι καλά ψημένου κρέατος είναι ο τρόπος που μολύνονται άνθρωποι που δεν έρχονται σε επαφή με μολυσμένο χώμα.
  • Κατανάλωση μη παστεριωμένων γαλακτοκομικών προϊόντων (κατσικίσιο γάλα από το χωριό) είναι πολύ πιθανό να περιέχει τοξόπλασμα.
  • Μόλυνση του εμβρύου από την μητέρα του. Το 40% των νεογέννητων από μητέρες που μολύνθηκαν στην διάρκεια της εγκυμοσύνης τους είναι μολυσμένα με τοξόπλασμα. Αν η μόλυνση έγινε το πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η μόλυνση του εμβρύου είναι λιγότερο συχνή αλλά πολύ σοβαρή! Αν η μόλυνση έγινε το τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης, η μόλυνση του εμβρύου είναι πιθανή αλλά η νόσος λιγότερο σοβαρή ή χωρίς καθόλου συμπτώματα. Παιδιά που μολύνθηκαν στην μήτρα της μητέρας τους μπορούν να παρουσιάσουν διαταραχές στα μάτια και το κεντρικό νευρικό σύστημα, κωφότητα, πυρετό, ίκτερο, αναπνευστική νόσο και υπερυψωμένες περιοχές στο δέρμα τους, εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια αργότερα (συνήθως στην εφηβεία).

Πως μπορεί να προφυλαχθεί από την νόσο άνθρωπος αρνητικός στο τεστ για τοξόπλασμα;
Η μόλυνση από σπορογόνες ωοκύστεις του λιγοστού χώματος των πόλεων στους κήπους, στις παιδικές χαρές, στα παρτέρια και στις γλάστρες αλλά και του “αγνού” χώματος της υπαίθρου είναι επικίνδυνα υψηλή… 

 Τρόποι για να αποφύγετε τις σπορογόνες ωοκύστεις του χώματος:

  • Αν πρέπει να ασχοληθείτε με χώμα φορέστε λαστιχένια γάντια και το κυριότερο πλύνετε πολύ καλά τα χέρια σας με υγρό σαπούνι και άφθονο νερό μετά την εργασία σας.
  • Πλύνετε πολύ καλά τα λαχανικά που καταναλώνετε.
  • Ψήστε την άμμο που προορίζεται για να παίξουν παιδιά. Κατασκευάστε καλύμματα για την άμμο όταν δεν την χρησιμοποιούν.

 Τρόποι για να αποφύγετε τα ταχυζωΐδια και τα βραδυζωΐδια του κρέατος και του γάλακτος:

  • Καταναλώστε καλομαγειρεμένο κρέας και ζωικά τρόφιμα που έχουν υποστεί θερμική κατεργασία τουλάχιστον 70°C (εσωτερική θερμοκρασία) για 30 λεπτά. Αποφύγετε ακόμη και να το αγγίζετε ή να το χειρίζεστε στην κουζίνα με γυμνά χέρια.
  • Καταναλώστε γαλακτοκομικά προϊόντα μόνο αν έχουν υποστεί παστερίωση (ή βρασμό).

 Τρόποι για να αποφύγετε να νοσήσει η γάτα σας (αν είναι αρνητική στην τοξοπλάσμωση).

  • Μην της επιτρέπετε πρόσβαση σε χώμα που συχνάζουν άλλες γάτες.
  • Μην της επιτρέπετε κατανάλωση ωμού κρέατος (… ποντίκια, πουλάκια, καθώς και την πρόσβαση σε σκουπιδοτενεκέ χωρίς σκέπασμα).
  • Μην της επιτρέπετε κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων χωρίς παστερίωση ή βράσιμο.
  • Απολυμαίνετε τακτικά τις αμμολεκάνες της με καυτό νερό. Καθαρίστε τις καθημερινά από τα κόπρανα (το αργότερο κάθε 48 ώρες) για να μην προλάβουν οι ωοκύστεις αν κάποτε δημιουργηθούν να γίνουν σπορογόνες ωοκύστεις. Αν είστε έγκυος αποφύγετε να καθαρίζετε εσείς την αμμολεκάνη και να χειρίζεστε γάτα που δείχνει άρρωστη.

Πριν μείνετε έγκυος :
Εξεταστείτε εσείς (και η γάτα σας) για ύπαρξη αντισωμάτων στο Τοξόπλασμα.

  • Αν βρεθείτε θετική σημαίνει ότι μολυνθήκατε κάποτε στην ζωή σας και το πιθανότερο είναι ότι δεν θα μεταδώσετε τίποτα στο παιδί σας ακόμη και αν μολυνθείτε ξανά με Τοξόπλασμα κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.
  • Αν βρεθείτε αρνητική αυτό σημαίνει ότι είστε σε αυξημένο κίνδυνο και πρέπει να προφυλαχτείτε πολύ καλά κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης σας.
  • Αν η γάτα σας είναι θετική (αλλά υγιής) το πιο πιθανό είναι ότι δεν αποτελεί κίνδυνο (έχει μολυνθεί κάποτε, απέκτησε ανοσία και δεν διασκορπίζει ωοκύστεις).
  • Αν η γάτα σας είναι αρνητική σημαίνει ότι δεν έχει μολυνθεί με Τοξόπλασμα και πρέπει να λάβετε μέτρα ώστε να μην μολυνθεί τώρα γιατί θα διασκορπίζει ωοκύστεις για 15-20 μέρες.