Αναζήτηση  
Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014  Γιατρός » Συνήθη Συμπτώματα Εγγραφή  Είσοδος
 Γιατρός Ελαχιστοποίηση
Ιατρικές Πορείες
Συνήθη Συμπτώματα
Συνήθεις Νόσοι

  

 Συνήθη Συμπτώματα Ελαχιστοποίηση

Είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να οφείλεται σε πάρα πολλούς παράγοντες και πρέπει οπωσδήποτε να βρεθεί η αιτία που προκαλεί την έλλειψη όρεξης για το φαγητό.

Διαταραχές που προκαλούν ανορεξία:
Μεταβολικές,  Γαστρεντερικές, Στοματοφαρυγγικές, Καρδιοπνευμονικές, Νευρολογικές.

Νόσοι που προκαλούν ανορεξία:
Φλεγμονώδεις και Μολυσματικές.

Αντιδράσεις που προκαλούν ανορεξία:
Φάρμακα και τοξίνες.

Διάφορα που προκαλούν ανορεξία:
Νεοπλασία, πυρετός, ακατάλληλη τροφή, στρες από το περιβάλλον που ζει.

Η γάτα είναι υποχρεωτικά σαρκοφάγο ζώο (εν αντιθέσει με τον σκύλο) και έχει ειδικές θρεπτικές απαιτήσεις που αν δεν ικανοποιηθούν λόγω ανορεξίας, οδηγείται σε σοβαρές μεταβολικές διαταραχές (λιπώδης εκφύλιση του ήπατος) που περιπλέκουν ακόμη περισσότερο την αρχική της ασθένεια.

Αν διαπιστώσετε ανορεξία στη γάτα σας πρέπει να ζητήσετε να επέμβει εγκαίρως ο γιατρός τόσο διαγνωστικά όσο και θεραπευτικά.

Συρίγγια και οζίδια του δέρματος.
 
 Τα συρίγγια είναι μικρές οπές στο δέρμα της γάτας από τις οποίες εξέρχεται πύον ή οποιοδήποτε άλλο υγρό
 
 Τα οζίδια είναι μικρά εξογκώματα του δέρματος.
Ο γιατρός πολύ σπάνια μπορεί να εξακριβώσει το αίτιο που τα προκάλεσε μόνο από την κλινική τους εικόνα.
Τις περισσότερες φορές χρειάζεται να γίνει βιοψία και καλλιέργεια για να αποκαλυφθεί το αίτιο και να δοθεί η σωστή θεραπεία.
Η απώλεια βάρους στα αρχικά στάδια σημαίνει αφυδάτωση και αργότερα σημαίνει λιγότερη πρόσληψη θερμίδων από όσες χρειάζεται ο οργανισμός της γάτας.

Αφυδάτωση
Η απότομη απώλεια βάρους (από λίγες ώρες έως λίγες μέρες) θεωρείται σημαντική αν μια γάτα 2.5 κιλών χάσει 70 γραμμάρια (ή γάτα 5 κιλών χάσει 150 γραμμάρια).
Γάτες με αφυδάτωση έχουν:
 
Στεγνούς και ωχρούς βλεννογόνους (εσωτερική επιφάνεια βλεφάρων, στόματος, γεννητικών οργάνων).
 
Μάτια που μοιάζουν να έχουν βυθιστεί.
 
Αν τραβήξετε το δέρμα τους προς τα πάνω και το αφήσετε δεν επιστρέφει στην θέση του αμέσως.

Επειδή η αφυδάτωση συνδέεται με πάρα πολλές νόσους ο γιατρός θα ψάξει να βρει και τα άλλα συμπτώματα που συνοδεύουν την αφυδάτωση ώστε να εντοπίσει την αιτία και να αρχίσει την κατάλληλη θεραπεία.

Ανεπάρκεια θερμίδων
Αργεί πιο πολύ από την αφυδάτωση και χρειάζονται μέρες, εβδομάδες ή μήνες για να γίνει αντιληπτή. Η απώλεια βάρους λόγω ανεπάρκειας θερμίδων θεωρείται σημαντική αν περνά τα 250 γραμμάρια σε γάτα 2,5 κιλών (τα 500 γραμμάρια σε γάτα των 5 κιλών).
Μπορεί να οφείλεται σε ανορεξία, περιορισμένη πρόσβαση στο φαγητό, ελαττωμένη ποιότητα φαγητού, αυξημένη δραστηριότητα, εγκυμοσύνη, παραγωγή γάλακτος, αν βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης και σε πάρα πολλές νόσους.

Είναι σπουδαίο να πληροφορήσετε τον γιατρό αν η απώλεια βάρους συνοδεύεται από ανορεξία, πολυφαγία ή τυχόν άλλα συμπτώματα.

Είναι η συγκέντρωση υγρού στην κοιλιά (περιτοναϊκή κοιλότητα) της γάτας.
Μπορεί να είναι περιστατικό εκτάκτου ανάγκης αν η συγκέντρωση του υγρού είναι μεγάλη σε μικρό χρονικό διάστημα και εμποδίζει την αναπνοή της.

Οι πιο συνηθισμένες αιτίες είναι:
Περιτονίτιδα, Καρδιακή ανεπάρκεια, Υποαλβουμιναιμία, Νεοπλασία, Εσωτερική αιμορραγία.

Άλλες φορές, οι τρίχες, λείπουν συμμετρικά και άλλες ασύμμετρα.
Διακρίνονται δυο μεγάλες κατηγορίες απώλειας τριχών :
—Αυτές που τις προκαλεί η ίδια η γάτα με το γλείψιμό της
—Αυτές που γίνονται από μόνες τους.

Αίτια χωρίς τη συμμετοχή της γάτας:
 Στρες (εγχείρηση, πυρετός, γενικευμένη νόσος)
 Διαβήτης, Υπερφλοιοεπινεφριδισμός, Υπερθυρεοειδισμός
 Παρανεοπλασματική αλωπεκία
 Αλωπεκία ενδοκρινικής ανεπάρκειας
 Κληρονομικές αλωπεκίες (Γενικευμένη και Υποτρίχωση)

Αίτια λόγω κνησμού ή συμμετοχής της γάτας:
 Ατοπία
 Αλλεργική δερματίτιδα στους ψύλλος
 Τροφική αλλεργία
 Τριχόφυτα
 Άλλα εξωτερικά παράσιτα του δέρματος
 Έμφραξη περιπρωκτικών αδένων

Έλλειψη τριχών (αλωπεκία) στο σώμα της.
Συνήθως εμφανίζεται και στις δύο πλευρές του σώματος και είναι συμμετρική.
Η πιο συνηθισμένη απώλεια τριχών είναι στην κοιλιά.
Αμέσως μετά στην πίσω πλευρά των ποδιών και ειδικά πάνω από την φτέρνα.
Αμέσως μετά στην βάση της ουράς και στα πλευρά της λεκάνης της.
Πολλές φορές εμφανίζονται όλα μαζί τα παραπάνω με αποτέλεσμα η γάτα να φαίνεται να έχει χάσει το τρίχωμα ολόκληρου του πίσω μέρους του σώματός της.Είναι πολύ σημαντικό να μπορείτε να πληροφορήσετε τον γιατρό της αν γλείφεται περισσότερο από πριν, αν ξύνεται περισσότερο από πριν, αν δαγκώνεται ή περιποιείται υπερβολικά την περιοχή που λείπουν οι τρίχες. Πολλές φορές μπορεί να νομίζετε πως δεν συμβαίνουν τα παραπάνω γιατί οι περισσότερες γάτες ασχολούνται με την περιποίηση του τριχώματός τους αφού κρυφτούν πρώτα σε κάποια ντουλάπα.
Τα αίτια είναι πάρα πολλά και συνοπτικά αναφέρουμε την αλλεργία στους ψύλλους ή το φαγητό, την ατοπία, την ψυχογενή αλωπεκία, τις διάφορες παρασιτώσεις, το στρες, τις ορμονοπάθειες την συνοδεία νεοπλασματικών νόσων κλπ.
Η διαγνωστική προσέγγιση του γιατρού είναι ότι καλλίτερο για την αντιμετώπιση του αιτίου και την έγκαιρη έναρξη της θεραπείας.
Ο βήχας δεν συνηθισμένο σύμπτωμα στις γάτες.

Συνήθως βήχουν γάτες με άσθμα ή με παράσιτα της αναπνευστικής οδού και της καρδιάς. Επίσης προκαλούν βήχα οι νόσοι της τραχείας και η συλλογή υγρού στον πνεύμονα.

Όταν τα κόπρανα της γάτας είναι χωρίς μορφή και μοιάζουν περισσότερο με υγρά παρά με στερεά τότε η γάτα έχει διάρροια.
 
Σ΄αυτήν την περίπτωση η έγκαιρη και συστηματική διαγνωστική προσέγγιση βοηθούν τον γιατρό να πλησιάσει και να ανακαλύψει την αιτία της διάρροιας που μπορεί να ανήκει στο γαστρεντερικό σύστημα αλλά και σε χίλιες δυο άλλες αιτίες.
 
Μετά γίνεται η θεραπεία προς την σωστή κατεύθυνση.
Δυσουρία και Συχνουρία

Οι ασθένειες του κατώτερου ουροποιητικού σωλήνα είναι ένα πολύ συχνό φαινόμενο στις γάτες. Παρουσιάζονται με δυσκολία στην ούρηση (δυσουρία) και με ούρηση μικρών ποσοτήτων ούρου (συχνουρία) πολλές φορές την ημέρα.
Τα παραπάνω συμπτώματα συχνά συνοδεύονται με αίμα στο ούρο (αιματουρία) ή ούρηση σε σημεία εκτός της αμμολεκάνης.
 
Δυστυχώς αυτά τα συμπτώματα δεν σημαίνουν μια συγκεκριμένη νόσο του ουροποιητικού συστήματος.
Πρέπει να γίνει διαγνωστική έρευνα για να βρεθεί το αίτιο και να δοθεί η κατάλληλη θεραπεία.
Δυσκοιλιότητα και Κοπρόσταση.

Όταν δεν παρατηρούνται κόπρανα στην αμμολεκάνη της γάτας καθημερινά ή όταν προσπαθεί να αφοδεύσει -παίρνοντας την στάση- και εξέρχεται πολύ μικρός όγκος κοπράνων...τότε υπάρχει Δυσκοιλιότητα.
Όταν η δυσκοιλιότητα δεν έχει ελεγχθεί και έχει οδηγήσει σε παρατεταμένη κατακράτηση κοπράνων, μιλάμε για Κοπρόσταση.
Είναι μια κατάσταση που απαιτεί άμεση λήψη μέτρων από τον γιατρό.
 
Η δυσκοιλιότητα και η κοπρόσταση μπορούν να οδηγήσουν σε επίκτητο Μεγάκολο, κατάσταση που χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά μεγάλη διόγκωση του εντέρου και χρειάζεται άμεσα η βοήθεια του γιατρού.
Σημαίνει δυσκολία στην αναπνοή και συναντάται σπάνια.

Αξίζει να παρατηρηθεί αν η δυσκολία υπάρχει κατά την εισπνοή, κατά την εκπνοή ή και στις δύο αναπνευστικές κινήσεις.
Οι περισσότερες γάτες με δύσπνοια είναι πολύ ευαίσθητες και κινδυνεύουν άμεσα. Αφού πρώτα σταθεροποιηθεί κάπως η κατάστασή τους από τον γιατρό, αμέσως μετά πρέπει να εξεταστούν με ταχύτητα και να εκτιμηθεί η σοβαρότητα.

Πολύπνοια ή ταχύπνοια.

Γάτα με πάνω από 50 αναπνοές ανά λεπτό χρειάζεται ιατρικό έλεγχο.

Σημαίνει πρόβλημα στην γέννα.

 Έντονη προσπάθεια για 20 λεπτά χωρίς γέννηση μικρού γατιού.

 Έντονη προσπάθεια για 10 λεπτά χωρίς γέννηση μικρού γατιού (που όμως φαίνεται).

 Ξαφνική κατάπτωση της εγκύου (συνήθως σημαίνει ρήξη της μήτρας).

 Πυρετός (πάνω από 39,5 0C).

 Αιμορραγία από τον κόλπο χρονικής διάρκειας μεγαλύτερης από 10 λεπτά.

Μην προσπαθήσετε να τραβήξετε με το χέρι το γατάκι που βλέπετε αν δεν μπορεί να βγει μόνο του.
Ζητήστε την βοήθειά μας.

Η βίαιη έξοδος του περιεχομένου του στομαχιού της γάτας λέγεται εμετός και είναι μια αντανακλαστική κίνηση, τις περισσότερες φορές χρήσιμη για τον οργανισμό της.

Επειδή η γάτα είναι αποκλειστικά σαρκοφάγο ζώο ο εμετός της πρέπει να γίνεται πολύ εύκολα και να μην της αφήνει μετά την αίσθηση ότι είναι άρρωστη.

Μια γάτα που αρχίζει να κάνει ξαφνικά εμετούς ή περισσότερους εμετούς από το ‘'κανονικό'' είναι ανάγκη να την δεί ο γιατρός.

Τι σημαίνει ‘'κανονικός'' εμετός.
 Εμετός λόγω των τριχών που καταπίνει. Πριν και μετά φέρεται απολύτως φυσιολογικά.
 
Εμετός λόγω τριχοβεζωαρίων (τριχόμπαλες). Είναι μικρά σφαιρικά ή κυλινδρικά γκριζωπά κομμάτια (ασχέτως του χρώματος της γάτας).
 Εμετός λόγω υπερβολικού φαγητού ειδικά ξηρής τροφής. Η ξηρά τροφή απορροφά νερό, διογκώνεται και μετά δεν γίνεται ανεκτή και πρέπει να απομακρυνθεί.

Ακόμη και στις περιπτώσεις "κανονικού" εμετού ο γιατρός πρέπει να ενημερωθεί για να δώσει λύση στις παραπάνω αιτίες.

Η χολερυθρίνη παράγεται στο ήπαρ (συκώτι), εκκρίνεται στο έντερο και απομακρύνεται από τον οργανισμό με τα κόπρανα.
Η εναπόθεση χολερυθρίνης (κίτρινο χρώμα) σε διάφορα σημεία του σώματος αποτελεί τον ίκτερο, φαινόμενο συνηθισμένο στις γάτες.

Αναλόγως του σημείου εντοπισμού της βλάβης, διακρίνουμε τρεις διαφορετικές ομάδες που μερικές φορές αλληλο-επικαλύπτονται:
Προ-ηπατικός, Ηπατικός και Μετα-ηπατικός ίκτερος.

Πολλές φορές ο ίκτερος συνοδεύεται από Ανορεξία και Λήθαργο.

Το σύνδρομο αυτό συμβαίνει συνήθως εξ αιτίας ξαφνικής αδυναμίας ή σπασμού των μυών του λαιμού (τραχήλου) με αποτέλεσμα να μην μπορεί η γάτα να σηκώσει το κεφάλι της και να ακουμπά το πηγούνι της σχεδόν στο στήθος της.

Μπορεί να οφείλεται σε δηλητηρίαση, σε έλλειψη ηλεκτρολυτών και βιταμινών ή σε διαταραχή των ορμονών.

Η μόνη σωστή αντιμετώπιση είναι η έγκαιρη διαγνωστική διερεύνηση.

Ο κνησμός αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα στις γάτες.
 Βλέπουμε τη γάτα να ξύνεται με τα νύχια ή με τα δόντια της σε τέτοιο βαθμό που να αυτοτραυματίζεται.
 Δεν τη βλέπουμε να ξύνεται αλλά πάνω της υπάρχουν κοκκινίλες, γρατσουνιές, πληγές και άτριχα σημεία που δεν δικαιολογούνται με άλλον τρόπο.
 Βλέπουμε τη γάτα να γίνεται υπερβολικά ευέξαπτη και επιθετική χωρίς κάποιον φανερό λόγο επειδή πιθανόν να αισθάνεται φαγούρα.

Ο κνησμός, η αίσθηση δηλαδή που προκαλεί την ανάγκη για ξύσιμο στο δέρμα μέχρι αυτοτραυματισμού, έχει πολλές αιτίες.
 
Αλλεργία στους ψύλλους 
 
Εωσινοφιλικές πλάκες 
 
Ωτοδηκτική ψώρα 
 
Ψυχογενή αίτια
 
Ψώρα
 
Υπερευαισθησία σε τσίμπημα κουνουπιού
 Τριχόφυτα συνοδευόμενα από κνησμό
 
Ατοπία
 
Αλλεργίες σε φάρμακα και άλλες ουσίες του περιβάλλοντος
 Αλλεργία στην τροφή
 
Σε ένα σωρό άλλες αρρώστιες με λατινικά ονόματα (Cheyletiellosis, Pediculosis, Pemphigus Foliaceus κλπ).

Ο γιατρός πρέπει να πλησιάσει πολύ μεθοδικά το πρόβλημα και να κάνει τις απαραίτητες διαγνωστικές πορείες ώστε να καταλήξει στην θεραπεία ή την ανακούφιση του πολύ ενοχλητικού συμπτώματος του κνησμού.

Είναι η υπερβολική παραγωγή ούρου κάθε μέρα (περισσότερο από 50 ml ούρου για κάθε κιλό γάτας).
Πάντοτε συνοδεύεται - αλλά είναι πιο δύσκολο να γίνει αντιληπτό - από Πολυδιψία (πρόσληψη νερού πάνω από 100 ml για κάθε κιλό γάτας ημερησίως).
Η Πολυουρία / Πολυδιψία οφείλονται σε αλλαγές των μηχανισμών που ελέγχουν την ούρηση / δίψα εξ αιτίας πάρα πολλών νόσων.
Ο γιατρός, εξετάζοντας την γάτα, θα ανακαλύψει νέα κλινικά και εργαστηριακά συμπτώματα που θα αποκαλύψουν την υπεύθυνη αρρώστια και θα οδηγήσουν στην διάγνωση.

Συνηθισμένες αρρώστιες που προκαλούν Πολυουρία / Πολυδιψία 
 Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
 Σακχαρώδης διαβήτης
 
Υπερθυρεοειδισμός
 Πυομήτρα

Σημείωση:
Η Πολυουρία να μην συγχέεται με την Συχνουρία που είναι συχνές προσπάθειες ούρησης μικρών ποσοτήτων ούρου.

Έκκριμα από τη μύτη.
Ιοί, Βακτήρια, Μύκητες, Νεοπλασίες, Παράσιτα, Πολύποδες, Ξένα σώματα, Τροφικές αλλεργίες, Ατοπία και Οδοντικές νόσοι μπορούν να προκαλέσουν έκκριμα από την μύτη (μερικές φορές μαζί με αίμα).
Αρκετές φορές το ρινικό έκκριμα συνοδεύεται από σοβαρό φτάρνισμα.
Ρινικό έκκριμα που διαρκεί περισσότερο από μήνα ονομάζεται χρόνιο.

Διαγνωστικές σημειώσεις.
Είναι τόσες πολλές οι αιτίες του ρινικού εκκρίματος που χρειάζεται πολύ προσεκτική φυσική και εργαστηριακή εξέταση της γάτας για να δοθεί τελικά η κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.

Κατάσταση πολύ επείγουσα!
Απαιτεί -εντός 2 λεπτών- άμεση αναγνώριση και εφαρμογή κατάλληλων χειρισμών ώστε να επανέλθει η κυκλοφορική λειτουργία.
Αν δεν γίνει άμεση αντιμετώπιση σε 4 με 5 λεπτά επέρχεται ο θάνατος.

Συμπτώματα:
 Απουσία αναπνοής (ή αγώνας για αναπνοή)
 Απουσία καρδιακών χτύπων και σφυγμού
 Απουσία συνείδησης
 Διασταλμένες κόρες ματιών
 Κυάνωση (μπλε γλώσσα)
 Οπισθότονος (τεντωμένα χέρια - πόδια και το κεφάλι να πλησιάζει την πλάτη).

Μάθετε περισσότερα στις Πρώτες Βοήθειες (επιβίωση μόνο 5%).

Μία μείωση της δραστηριότητας ή της αντοχής της γάτας για άσκηση, που συνοδεύεται από αυξημένη προσπάθειά της να αναπνεύσει, θέλει οπωσδήποτε διερεύνηση από τον γιατρό της. Είναι πολύ πιθανόν να πάσχει από κάποιο τύπο αναιμίας.

Διακρίνουμε:

 Τις αναγεννητικές αναιμίες που οφείλονται σε απώλεια αίματος, καταστροφή αίματος μέσα στα αγγεία της γάτας (αιμόλυση), κλπ.
 Τις μη-αναγεννητικές αναιμίες που οφείλονται σε αδυναμία να παραχθεί η καθημερινή αναγκαία ποσότητα αίματος από βλάβη του μυελού των οστών, κακή θρέψη, νεοπλασία, νεφροπάθεια κλπ

Πέρα από την γενική φυσική εξέταση που θα εντοπίσει την ύπαρξη της αναιμίας και τα πιθανά αίτιά της, χρειάζεται αρκετή εργαστηριακή ανάλυση του αίματος για να καταλήξει ο γιατρός στον τύπο της αναιμίας και στην κατάλληλη θεραπευτική της αντιμετώπιση (αν αυτή είναι δυνατή).

Η γάτα έχει σταθερή θερμοκρασία 39°C που ρυθμίζεται από "εσωτερικό βιολογικό θερμοστάτη".
Αν ο "θερμοστάτης" της γάτας πάρει - από κάποια αιτία που προκαλεί πυρετό- την εντολή να αλλάξει ρύθμιση από τους 39°C στους 40,5°C θα προκληθεί στο σώμα της παραγωγή θερμότητας και η θερμοκρασία της θα ανέβει.
Αυτή η άνοδος της θερμοκρασίας είναι ο Πυρετός που συνήθως συνοδεύεται από λήθαργο, ανορεξία και παράξενη συμπεριφορά (η γάτα κρύβεται ή νευριάζει πολύ εύκολα).
Τις περισσότερες φορές, ο πυρετός, είναι χρήσιμος. Είναι αντίδραση του οργανισμού και βοηθάει στην ενίσχυση της φαγοκυττάρωσης, στην απελευθέρωση της ιντερφερόνης και στον μετασχηματισμό των λεμφοκυττάρων.
Όταν είναι πάνω από 41°C χρειάζεται αντιμετώπιση για να μην προκληθούν οργανικές βλάβες.

Αιτίες πυρετού:
 Λοιμώδεις, Φλεγμονώδεις, Νεοπλασματικές, και Αυτοάνοσες νόσοι.
 Φάρμακα και Δηλητήρια.
 
"Πυρετός άγνωστης αιτιολογίας" συχνός στην γάτα διάρκειας 1-2 εβδομάδων.

Συμπληρωματική πληροφορία.
Αν ο "θερμοστάτης" της γάτας εξακολουθεί να διατηρεί την φυσιολογική του ρύθμιση (στους 39°C) αλλά -για κάποια αιτία- ανεβεί η θερμοκρασία του σώματος της γάτας τότε μιλάμε για Υπερθερμία.

Αιτίες υπερθερμίας:
 Εξωτερικές: Καύσωνας, Εξωτερική πηγή θερμότητας, Μυϊκή άσκηση.
 
Εσωτερικές: Υπερθυρεοειδισμός

Είναι μία φανερή εκδήλωση διαταραχής της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου.
Μια κρίση σπασμών -συνήθως- εκδηλώνεται σε τρία στάδια:
 Preictus. Το στάδιο που προηγείται μιας κρίσης σπασμών. Χαρακτηρίζεται από άγχος, βηματισμό πέρα-δώθε χωρίς σκοπό και προσπάθεια να προκαλέσει την προσοχή μας.
 Ictus. Το στάδιο της κρίσης. Χαρακτηρίζεται από κάποιου βαθμού ή και πλήρη απώλεια της συνείδησης, ακούσιες κινήσεις, φωνές, σιαλόρροια, ούρηση ή / και αφόδευση.
 Postictus. Ακολουθεί το στάδιο της κρίσης και διαρκεί λίγα λεπτά ή ακόμη και ώρες. Χαρακτηρίζεται από άγχος, πείνα, βηματισμό πέρα-δώθε, αγριάδα, αϋπνία, πολύ μειωμένη όραση.

Πάντα υπάρχει κάποια αιτία που προκαλεί την εμφάνιση της κρίσης σπασμών.
Ποτέ δεν συμβαίνουν από μόνες τους.
Τα πιο πιθανά αίτια είναι οι διαταραχές στην δομή του νευρικού συστήματος.
Τα αμέσως πιο πιθανά αίτια είναι διαταραχές της λειτουργίας του νευρικού συστήματος.

Η πραγματική επιληψία αν και έχει παρατηρηθεί στις γάτες είναι πολύ σπάνια και ο γιατρός καταλήγει να θέσει διάγνωση επιληψίας αφού προηγουμένως αποκλείσει κάθε άλλη δυνατή αιτία.