Ελεύθερη Ηλικιωμένη Γάτα

Κι όταν του ουρανού το πλοίο την ταξιδέψει μέσα στο απέραντο κενό….

….αυτή θα χαμογελάει….

γιατί αυτή έζησε τη πιο όμορφη, τη πιο φυσική, τη πιο ελεύθερη ζωή.

Οι ελεύθερες γάτες δεν προλαβαίνουν να γεράσουν.

Στη περίπτωση όμως που βοηθήσουν τα καλά γονίδια, η εμπειρία τους και κατάλληλο περιβάλλον, γερνούν αλλά είναι δυνατόν να εμφανίσουν αλλαγές στη συμπεριφορά τους.

Ελαττωμένη πρόσληψη τροφής

Εμφανίζουν ελαττωμένη όρεξη γιατί οι αισθήσεις της όσφρησης, της όρασης και της γεύσης είναι μειωμένες.

Όταν μειώνονται οι αισθήσεις της όσφρησης, της ακοής και της όρασης, ελαττώνεται και η ικανότητά τους να κυνηγούν ζωντανό θήραμα.

Οι πόνοι στα δόντια (περιοδοντική νόσος που συναντιέται στο 90% των ηλικιωμένων γάτων) ελαττώνουν δραματικά τη πρόσληψη τροφής.

Εμφάνιση τραυμάτων και μολύνσεων στο σώμα τους

Η ελαττωμένη τροφή και άλλες χρόνιες νόσοι τις οδηγούν σε απίσχνανση και εύκολους τραυματισμούς του σώματός τους σε σκληρές επιφάνειες ειδικά πάνω από οστά που προεξέχουν.

Κατά τον καθαρισμό – γλείψιμο του σώματος, μερικές δύσκολες περιοχές του δέρματος εγκαταλείπονται εξ αιτίας δυσκαμψίας – πόνου των αρθρώσεων ή /και πόνου στην στοματική κοιλότητα.

Συχνά προβλήματα διάρροιας, ακράτειας, δυσκοιλιότητας αλλά και συγχρόνως αδυναμίας καθαρισμού, μολύνουν την περιοχή γύρω από τα γεννητικά τους όργανα και τον πρωκτό με αποτέλεσμα δερματίτιδες και ουρολοιμώξεις.

Αδυναμία να κυνηγήσουν αλλά και να διαφύγουν όταν απειλούνται

Η χρόνια καταπόνηση των αρθρώσεων, η ελάττωση της πνευματικής λειτουργίας, του μεταβολισμού και γενικά της άσκησης του σώματος εμποδίζουν τις απότομες στροφές, το σκαρφάλωμα στα δέντρα και γενικά τις γρήγορες κινήσεις.

Αποφυγή του ψύχους – έλλειψη προσαρμογής στις αλλαγές του καιρού.

Η μερική απώλεια της ικανότητας για θερμορύθμιση του σώματός τους, εγκυμονεί κίνδυνο υποθερμίας και τότε άμεση απειλή κατά της ζωής.

Χρόνιες νόσοι που προκαλούν αλλαγές στη συμπεριφορά.

Μπορεί να εκδηλωθεί υπερβολική δίψα (π.χ. χρόνια νόσος των νεφρών), υπερβολικές φωνές και μη απάντηση σε ακουστικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος λόγω κωφότητας κλπ.

Οι πιο συνηθισμένες χρόνιες νόσοι που οδηγούν στον θάνατο (με σειρά από την πιο συνηθισμένη στην λιγότερο) είναι:

Αρθρίτιδα – Χρόνια νόσος των νεφρών – Κωφότητα – Τυφλότητα – Υπερθυρεοειδισμός – Βρογχίτιδα – Οδοντιατρικά προβλήματα.

Αλλαγές προσωπικότητας.

Η γενική αδυναμία αναγκάζει τις άλλοτε διεκδικητικές και ανυποχώρητες γάτες να αποφεύγουν τις επιθετικές γάτες ακόμη και αν αυτές παραβιάζουν την ‘’ζωτική περιοχή’’ τους.

Τέλος μπορεί να εκδηλώσουν άνοια της γάτας, νόσο παρόμοια με την ανθρώπινη. Δηλαδή ‘’κενή’’ έκφραση προσώπου, απώλεια προσανατολισμού, μόνιμο νιαούρισμα, βηματισμός χωρίς διακοπή και χωρίς σκοπό. Προβλήματα με την αφόδευση και την ούρηση.